Recensie: Jane Fallon – Op de man af

Featured imageDe thermometer geeft tropische temperaturen aan en her en der krijgen de eerste mensen vakantie: de zomer is nu echt aangebroken! Een uitstekend moment om er eens lekker een boek bij te pakken. Voor vrouwen vaak een zogenaamde ‘chicklit’, met genoeg liefde en drama voor tien en altijd een happy end! Eindigt het ook zo vrolijk met hoofdpersonage Helen uit Jane Fallons ‘Op de man af’?

Van kwaad tot erger gaat het in deze chicklit met hoofdpersoon Helen: al vier jaar heeft ze een minnaar, maar als deze zijn vrouw eindelijk voor haar verlaat bleek het gras groener te zijn geweest aan de overkant. Zijn buikje, grijze haren en dominante gedrag vallen haar pas op als hij zijn intrek heeft genomen in haar appartement en iedere dag van haar is, niet alleen de gestolen uurtjes als hij ‘squashte’ of ‘over moest werken’. Hoe meer hij zich in haar leven mengt, hoe duidelijker het haar wordt: ik wil niet oud worden met deze man!

Nu had ze hem natuurlijk de deur kunnen wijzen, maar dat zou geen leuk boek op hebben geleverd. In plaats daarvan probeert ze haar minnaar weer in de armen van zijn voormalige geliefde te drijven. Dit gaat niet zonder slag en stoot en in de tussentijd werkt ze zich nog een aantal keer flink in de nesten.

Lees verder

Advertenties

Recensie: Lisa Gardner – In haar naam

14509De thriller is één van de meest populaire genres. Niet alleen grote buitenlandse schrijvers en schrijfsters zoals Nicci French en Karin Slaughter wagen zich aan het schrijven van dergelijke spannende boeken, ook in ons eigen kikkerlandje vliegen boeken van auteurs als Esther Verhoef en Saskia Noort als warme broodjes over de toonbank. Lisa Gardner heeft al vele boeken geschreven, maar was mij nog onbekend totdat ik In haar naam las. Is het maar beter dat ze nog minder bekend is of is het juist een grote schande?

Charlene Grant, wiens beste vriendinnen in de twee voorafgaande jaren zijn vermoord, voelt haar eigen dood naderen nu de overlijdensdatum van haar vriendinnen dichterbij komt. Al een jaar traint de jonge vrouw om de belager, die ongetwijfeld haar als volgende op de lijst heeft staan, weerstand te kunnen bieden. Ze wil vooral niet dat haar dood voor niets is en vraagt bij voorbaat rechercheur D. D. Warren haar moord te onderzoeken, mocht het noodlot toeslaan. Is er echter wel iemand die het op haar heeft gemunt of zijn de rollen eigenlijk omgedraaid?

Rechercheur D.D. Warren van het Bostonse politiekorps, net moeder geworden, krijgt na haar zwangerschapsverlof gelijk een zware zaak op haar bordje. Door de gehele stad worden mannen op koelbloedige wijze vermoord, met twee kogels door hun hoofd. Al gauw vindt men een verband tussen de moorden: alle mannen zijn pedofielen. Wat is de connectie tussen deze zaak en die van Charlene Grant? Weet Warren de moorden te stoppen en het leven van Charlene te redden?

In haar naam is het zesde deel in de boekenreeks omtrent rechercheur D. D. Warren. Desondanks is het boek prima te lezen zonder dat je de voorgangers kent, al wil je die na dit boek absoluut óók gaan lezen! Met een geheimzinnige proloog als start is de toon voor het boek direct gezet: niets is wat het lijkt en het is bovenal spannend, spannend en nog eens spannend.

Lees verder

Recensie: Dimitri Verhulst – De helaasheid der dingen

1001004004729955‘Als weinig andere Vlaamse schrijvers slaagt Verhulst erin dialect te laten klinken als Nederlands’, schreef HUMO over De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst. Met zijn herkenbare, pijnlijk humoristische schrijfstijl heeft hij niet alleen zijn thuisland Vlaanderen veroverd, maar ook Nederland. Niet voor niets schreef hij dan ook het boekenweekgeschenk van 2015, ‘De zomer hou je ook niet tegen’. Het begon echter allemaal met het, inmiddels zelfs verfilmde, De helaasheid der dingen.

‘God schiep de dag en wij sleepten er ons doorheen’. Deze zin uit De Helaasheid der Dingen vat bijna elke gebeurtenis uit het boek van de Vlaamse Dimitri Verhulst samen. In dit boek, geschreven in dialect maar desalniettemin goed te volgen, volgen we de jonge Dimitri tot aan het moment van schrijven in 2006. Hij woont samen met zijn oma, vader en drie ooms in het dorp Reetveerdegem. Zijn, deels op de waarheid gebaseerde, jeugd in dit bijzonder samengestelde gezin is allerminst standaard te noemen.

De mannen in het boek hebben niet alleen een enorme voorliefde voor drank, maar ook een afkeer jegens werken gemeen. Driekwart van het boek speelt zich dan ook af in de kroeg of minstens met een kater voor de hoofdpersonen. Een Tour de France waarbij etappes in alcohol worden verreden of een haatdragende hond: humor is de rode draad in dit boek. Onder deze humor legt Verhulst echter een pijnlijk verleden bloot. Een verleden met deurwaarders en permanent dronken verzorgers, een verleden waarin hij met de nek is aangekeken en waarin hij uiteindelijk zelfs in een pleeggezin is geëindigd.

Lees verder

Recensie: Simone van der Vlugt – Schaduwzuster

Featured imageVan historische romans tot literaire thrillers met een maatschappelijk karakter: Simone van der Vlugt is van alle markten thuis. Schaduwzuster is één van haar boeken in laatstgenoemd genre. Weet ze een probleem dat heden ten dage in Nederland speelt, om te zetten in een geloofwaardig boek?

Marjolein is docente op een zogenaamde ‘zwarte school’ in Rotterdam. Hoewel veel mensen de tijd en energie die ze in deze jongeren steekt verspilling van haar talent vinden, doet ze haar werk bevlogen en vol passie. Tot een leerling een mes trekt en haar in het klaslokaal bedreigt. In de daaropvolgende tijd komen er meer bedreigingen aan haar adres. Er is echter niemand die haar gelooft en het wordt gebagatelliseerd. Wordt ze echt gek of zit er iemand achter haar aan, en zo ja: wie zou dat zijn?

Marlieke is de tweelingzus van Marjolein. Haar verhaal start op de begrafenis van Marjolein. Die is dus vermoord. Ze vertelt over het moment dat haar zus haar vertelde over de bedreigingen, de laatste gezamenlijke middag bij hun ouders en alle andere dingen die ze samen hebben meegemaakt. Ze heeft het moeilijk met het overlijden van Marjolein en het daarop volgende politieonderzoek wat verrassende dingen aan het licht brengt.

Lees verder

Column: Goed fatsoen

Het is een uur of vier en ik bevind me in het openbaar vervoer: de spits staat op het punt te beginnen en de bussen en treinen zitten al aardig vol. Met name met scholieren, voor de werkende mens is het nog wat vroeg. Voor me zitten twee jochies van een jaar of veertien.

Ze giebelen wat, niet heel vreemd op deze leeftijd. Wat mijn aandacht wél trekt, zijn de ondeugende blikken waarmee twee paar ogen de telefoon van één van de jongens aankijken. De telefoon staat op de luidsprekermodus en ik hoor een vriendelijke vrouwenstem aan de andere kant van de lijn. 0800-0432 staat er op het scherm en er gaat ook bij mij een belletje rinkelen.

Ze blijven bellen, terwijl ze omstebeurt de meest verschrikkelijke verhalen vertellen. Van ruzie thuis tot mishandeld of weggelopen zijn. Tussen de telefoontjes door overleggen ze luid lachend wat ze deze keer zullen verkondigen: ‘Nee joh, dat geloven ze nooit!’ en ‘Jij moet deze doen, mijn stem is niet zwaar genoeg.’. Er wordt door de heren dus serieus nagedacht over de verhalen.

Lees verder