Recensie: Myrthe van der Meer – PAAZ

Featured imageJarig zijn: dat betekent cadeautjes krijgen! In mijn geval komt dat meestal neer op boekenbonnen. ‘Ja je leest zoveel, daar kun je vast wat mee!’ en ‘Ik heb geen flauw idee welke boeken je allemaal al wel niet hebt, zo komt het zeker goed.’ zeggen vrienden me vaak. Waar ik de eerste bon aan ging spenderen wist ik dan ook direct: PAAZ van Myrthe van der Meer. Het boek heeft veel aandacht gehad in de media en met mijn medische achtergrond was ik meteen geïnteresseerd. Zette het feestje zich nog even voort of doofde het als een nachtkaars uit?

Emma is jonge vrouw die het ogenschijnlijk prima voor elkaar heeft: lieve vriend, goede baan en in de bloei van haar leven. Oké, ze werkt misschien wat hard. En oké, ze heeft een bijna permanent aanwezige doodswens. Maar werken moet nu eenmaal en iedereen zou toch liever dood zijn? Ze hikt tegen haar vakantie aan en voor ze het weet zit ze met haar vader op de PAAZ voor een spoedopname.

De PAAZ? Dat staat voor psychiatrische afdeling van een algemeen ziekenhuis, een toevluchtsoord voor als je het geestelijk even niet meer allemaal op een rijtje hebt en er gauw hulp noodzakelijk is. Emma vindt het maar een grote fout dat zij hier beland is. Er zijn genoeg mensen die het harder nodig hebben en ze verspilt alleen maar de tijd van de verpleging, psychologen en psychiaters. Bovendien: zoveel is er toch niet met haar aan de hand?

Langzaam, heel langzaam, komt Emma erachter dat ze haar plekje op de PAAZ echter maar al te hard heeft ‘verdiend’. Ondertussen laat ze ons kennismaken met de wonderlijke wereld van een psychiatrische instelling. Wat is de gang van zaken en hoe zijn de regels? Emma weet het zelf nauwelijks, maar met een bijzonder gevoel voor humor probeert ze het ons bij te brengen. De knipoog die door het hele boek doorschemert is enorm knap gezien de zwaarte van het onderwerp. Nog knapper is dat de grappen nooit misplaatst of te veel voelen.

PAAZ is deels autobiografisch, Myrthe van der Meer is dan ook een pseudoniem. Hoewel haar foto wijd over het internet verspreid is, is de echte naam van deze schrijfster een goed bewaard geheim. Ze werkte bijvoorbeeld zelf ook echt bij een uitgever! Wat echter moeilijk is bij deels waargebeurde verhalen, is waar je de grens moet leggen. Soms wordt het over the top, er gebeurt te veel waardoor het aan geloofwaardigheid verliest. Ik weet natuurlijk niet hoe bont ze het écht maken op de PAAZ, maar ik had wel het idee dat het boek soms in deze valkuil liep.

Verder was het boek vrij chaotisch. Dit past natuurlijk perfect bij hoofdpersonage Emma en haar ziektebeeld, depressie en burn-out, maar maakt het voor de lezer soms moeilijk te volgen. Het duurde even voor ik de personages op een rijtje had en het verhaal maakte soms sprongen in de tijd die iets te snel of abrupt gingen. Het ontbreken van een strakke structuur geeft wel mooi de onrust en wanhoop weer die in het hoofd van een psychiatrisch patiënt ongetwijfeld heerst.

Psychiatrische roman, zo noemt men het genre van PAAZ. Met recht een totaal unieke groep. Het  is een boek zoals het er nog niet was, helemaal anders dan alles wat je eerder las. Een mengeling tussen roman en biografie, tussen komedie en een intens treurig verhaal. Dankzij deze tegenstelling en de originele insteek is PAAZ een echte must read!


  • Titel: PAAZ
  • Auteur: Myrthe van der Meer
  • Uitgever: The House of Books
  • Datum: januari 2014
  • Pagina’s: 352 pagina’s
  • Prijs: €19,95 (niceprice-edition nu €9,99!)

PAAZ heeft ook een vervolg: UP. Hierin wordt de reis van Emma beschreven nadat ze ‘genezen’ is verklaard. Gaat alles wel zo goed als ze denkt?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s