Recensie: Marion Pauw – We moeten je iets vertellen

Featured imageZe is bekend van bestsellers als Daglicht en Jetset die een prominente plaats innemen in menig boekhandel: Marion Pauw. Ze heeft diverse literaire thrillers geschreven en een veel gehoorde naam. Maar ik had nog nooit iets van haar gelezen! Daar moest natuurlijk verandering in komen. Ik begon met het onlangs verschenen We moeten je iets vertellen.

Kathelijne is een jonge, hippe schrijfster in Amsterdam. Na het succes van haar debuutroman In de naam van God, waarmee ze overigens de woede van het gelovige dorp waar ze is opgegroeid op haar hals heeft gehaald, was haar tweede boek misschien niet zo’n succes – maar met haar volgende boek staat ze er weer hoor! Het enige probleem is: ze komt niet echt aan schrijven toe. Ze heeft het te druk met haar minnaar, van wie ze ook nog eens zwanger is geraakt. Hij brengt haar er toe abortus te plegen, een heftige gebeurtenis die het begin blijkt te zijn van een heel nieuw hoofdstuk over haar verleden.

Dit hoofdstuk wordt ook gelijk het onderwerp van haar nieuwe roman. Wat ze al op papier had staan voor haar derde boek wordt overboord gegooid en ze start met het onderzoeken van de cryptische boodschappen die ze aan zichzelf schrijft in haar slaap. Het brengt haar terug naar haar geboortedorp, waar ze niet bepaald om haar bezoek staan te springen. Ondertussen zit ze nog steeds met haar minnaar, de abortus, een affaire binnen de affaire en is ze – tot haar eigen grote frustratie– emotioneel incontinent. Oh, en ze wordt bovendien ook nog bedreigt. Maar dat zal wel zo’n gek van de kerk zijn, dus daar maakt ze zich nog het minst bezorgd om.

We moeten je iets vertellen is een erg bijzonder boek: meer dan een afgerond verhaal, is het de visie van een schrijfster op hoe een boek tot stand komt. Ongecensureerd. De veranderingen die de uitgever voor zou hebben gesteld worden uitgebreid bekritiseerd en hij is absoluut niet de enige die er van langs krijgt. Zo wordt bijvoorbeeld ook de lezer zelf niet gespaard. Feilloos voelt Pauw gedachtes die bij bepaalde zinnen of momenten door je hoofd zullen spoken aan, om je er in de volgende alinea op te wijzen. Aan de ene kant ontzettend creepy, aan de andere kant ontzettend gaaf. En blijkbaar denk ik dus niet zo’n bijster originele dingen.

Het boek moet het naar mijn idee dan ook meer hebben van deze komische noten en het drama om de hoofdpersonen heen, dan om het daadwerkelijke thrilleraspect. Ook hier wijst Pauw je terecht: het is een literaire thriller, de liefdesbaby van een die hard thriller en een roman. Als je alleen maar moord en doodslag wilt lezen, mag je overstappen naar het eerstgenoemde genre. Toch ben je van de meeste literaire thrillers gewend dat het plot meer centraal staat dan de randzaken, waardoor het boek in elk geval voor mij anders uitviel dan ik verwachtte.

Omdat de spanning niet het meest belangrijke aspect van het boek is, kwam ik ook niet lekker in het verhaal. Mijn nieuwsgierigheid werd absoluut gewekt waardoor ik zeker door wilde lezen, maar deels kwam dat ook doordat ik me enorm afvroeg wanneer ‘het’ nou kwam. Waar het boek wel vol mee staat, zijn verwijzingen naar de bijbel. Ze zijn knap verweven door het verhaal heen en je kunt zien dat er goede research is gedaan naar hoe het er nu echt aan toe gaat in de bible belt. Bovendien zorgen alle noten en het hoge gehalte drama in het boek er voor dat het soms ook gewoon is alsof je de Privé of Weekend leest, maar dan wél alle details van de betrokkene zelf te horen krijgt. Dat is stiekem toch ook wel een beetje een guilty pleasure van veel mensen, denk ik zo.

Ik kan de vinger er niet op leggen wat ik nu eigenlijk van het boek vindt. Ergens voelt het alsof de schrijfster me te slim af is geweest, je gedachten heeft gelezen. Het is het eerste boek wat ik van Pauw heb gelezen, ik heb dus nog niet echt vergelijkingsmateriaal. Ze heeft mijn nieuwsgierigheid echter meer dan gewekt, dus dat gaat er ongetwijfeld wel komen. Het is meer literair dan thriller, als je op basis van de naam en de kaft iets anders had verwacht kan ik me voorstellen dat je teleurgesteld bent. Bovendien je moet houden van het sfeertje dat ontstaat in een boek over een hippe, losbandige vrouw in de hoofdstad, maar het is absoluut een aanrader voor wie de grenzen van de literaire thriller wil verkennen.


  • Titel: We moeten je iets vertellen
  • Auteur: Marion Pauw
  • Uitgever: Ambo Anthos
  • Datum: juli 2015
  • Pagina’s: 227 pagina’s
  • Prijs: €19,99
Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s