Recensie: Het grijze gebied; de tweede zaak van politie-inspecteur Banic – Goran Tribuson

Omslag-Het-grijze-gebied-DEF-kopie-705x1024Na twee eerdere recensies van boeken van de Kroatische schrijver Goran Tribuson, is het nu tijd voor de hekkensluier: Het grijze gebied. Dit boek is het tweede deel uit de serie over politie-inspecteur Banic en daarmee een vervolg op Andermans zaken. Weet Tribuson de kracht van deel één vast te houden?

In het grijze gebied hangt inspecteur Banic een schorsing boven het hoofd. Desalniettemin wordt hem een zaak toegewezen, eentje met veel maatschappelijke impact. Het lijkt een afrekening te zijn en de gevolgen leiden tot een groot schandaal. De grote vraag is: zwicht Banic voor de druk, of houdt hij het recht hoog in het vaandel?

Er stond iets heel interessants op de flaptekst van Het grijze gebied. Het is een quote van Tribuson waarin hij zegt dat misdaad maatschappelijk bepaald is. Ik had er nooit op deze manier over nagedacht, maar met dit in mijn achterhoofd las ik de roman heel anders en bleek het inderdaad een heel sterk punt te zijn. Ik vind het sowieso een erg positief iets dat er achter elk boek van Tribuson meer zit dan een leuk verhaaltje, hij heeft altijd een doel en vaak heeft dat een maatschappelijk karakter. Iets wat in zijn plaats en tijd helaas niet altijd vanzelfsprekend heeft kunnen zijn.

De vorige boeken van Tribuson verraste me positief en ik was erg benieuwd of hij dit vast kon houden tijdens het tweede deel over Banic. Het kan met series altijd twee kanten op: of het wordt mateloos flauw, of de delen versterken elkaar juist. In dit geval vind ik het duidelijk het tweede. Zowel de karakters als de verhaallijn ontwikkelen door, het is niet dat hetzelfde liedje steeds maar weer herhaald wordt. Zo wordt het beste uit een serie gehaald: spannende, nieuwe verhalen gecombineerd met een vervolg op de karakters die je zo leuk of interessant vindt.

De tijdsgeest van het boek vind ik ook leuk. Er zijn polaroids die met vergrootglazen worden bestudeerd en ouderwetse kachels, ik krijg er helemaal het gevoel van een ouderwetse krimi bij. Ik zie de stoffige tapijtjes en de vervallen kroonluchters gewoon hangen in de ruimtes die beschreven worden. Ook dankzij de foto op de voorkant zie ik de straatjes voor me, grauw met een flard zon die maar niet door wil breken.

Ik ben erg onder de indruk van Tribuson en denk dat dit wel eens de schrijver of de serie kan zijn waarmee Kroatische literatuur definitief door gaat breken in Nederland. Waar ik eerdere boeken meer voor een bepaald publiek geschikt vond, zijn dit boeken die alle elementen bevatten om door grote groepen gelezen te worden. Een fijne schrijfstijl, een hoge dichtheid van gebeurtenissen en een prettige dikte van de boeken maakt het geschikt voor menigeen. Oh en nog een tipje van de sluier: er zit nog een boek van Tribuson aan te komen, eentje die weer meer in de lijn van De Fanclub ligt. Ik ben weer benieuwd! Jullie ook?

Het grijze gebied is te koop voor € 19,50, je vindt er alles over op http://www.kl-in.eu

 

Advertenties

Recensie Andermans zaken; De eerste zaak van politie-inspecteur Banić – Goran Tribuson

Voorkant-kaft-Andermans-zaken-kopieVoor vandaag staat er weer een boek van uitgeverij KLIN op het programma, de eerste van een serie deze keer! Het boek heet Andermans zaken en gaat over politie-inspecteur Banić. Ook het tweede boek uit de reeks, Het grijze gebied, is reeds vertaald door uitgeverij KLIN. Hiervan zal zeer binnenkort eveneens een recensie verschijnen!

Maar laten we bij het begin beginnen en dat is deel één: Andermans zaken. Ik had bij dit boek meteen zoiets van: dit is mijn straatje. Ik houd van misdaadromans (hoewel ik er verschrikkelijk slecht in ben en altijd pas op de laatste pagina weet wie het gedaan heeft). Dit boek was echter geen typische ‘whodunit’, terwijl ik dat idee na de eerste paar bladzijdes wel had.

Wat een vrij standaard begin van een rechercheur met een bijzondere thuissituatie en een verdwenen rijk meisje leek, bleek namelijk helemaal niet te zijn wat het leek. Ik verwachtte een typische zoektocht met motieven in de liefde en geld, maar het verhaal draaide in mijn ogen niet eens het meeste om wat er gebeurd was. Het ging om de reis die je daarin maakte, van personage naar personage, van gebeurtenis naar gebeurtenis. Ook hierin kwam de Kroatische achtergrond weer duidelijk naar voren en drukte een stempel op het verhaal. De andere tijdsgeest en een andere cultuur kwamen duidelijk naar voren, zonder dat dit gestileerd aanvoelde.

Lees verder

Recensie: De Fanclub – Goran Tribuson

kaver-e-pub-colorNa een eerdere fijne samenwerking waarin ik Wraak van Anđelko Vuletić mocht recenseren, kreeg ik weer een mailtje van KLIN. Deze jonge uitgeverij die Kroatische literatuur naar Nederland brengt heeft namelijk weer een nieuwe schrijver onder haar vleugels genomen en dat is niemand minder dan Goran Tribuson. Hij is al jaren een begrip in Kroatië en heeft al vele boeken geschreven. Één daarvan is De Fanclub die ik vandaag zal bespreken en meer proze beslaat, twee andere boeken waarvan de recensie binnenkort online zullen komen zijn dan weer afkomstig uit de serie over het wel en wee van politie-inspecteur Banić. Totaal verschillende genres dus en daarmee voor ieder wat wils!

De Fanclub speelt in de tweede helft van de twintigste eeuw, een tijd waarin de klap van de oorlogen nog nadreunt en Kroatië nog lang niet alles op de rit heeft. Het vertelt de verhalen van een groep mannen in deze tijd, allemaal anders maar ook hetzelfde – namelijk bezig hun leven op de rit te krijgen én te houden. En dat is niet gemakkelijk in zulke tijden, waarin men op papier vrij is maar in de realiteit wel beter weet.

Dit wordt besproken aan de hand van korte anekdotes, die absoluut grappig zijn, maar toch wel degelijk een serieuze ondertoon en boodschap hebben. De verhalen wisselen elkaar snel af waardoor je de aandacht er gemakkelijk bij houdt, er zit absoluut snelheid in het boek en dat is meer mijn stijl dan paginalange karakteropbouw. De karakteropbouw zit hem nu in de vele verschillende verhalen die je over hen te horen krijgt en hoe zij in elk van deze handelden, wat in mijn ogen vaak meer zegt dan een beschrijving van hoe iemand is. Nu kun je zelf oordelen.

Lees verder

Recensie: Agnes van Overveld – Windkracht 6

Figuur

Het is alweer een paar weken geleden dat ik een mailtje in mijn inbox vond van Agnes van Overveld, auteur van Windkracht 6. In december 2015 heeft ze dit boek, haar debuut, met naar eigen zeggen ‘Inspirerende verhalen over vriendschap en doorzettingsvermogen’ uitgebracht en ze had nu de vraag of ik het wilde recenseren. Via social media heb ik de totstandkoming van dit boek al vanaf een vroeg stadium mogen volgen, een bijzondere blik in de wereld van het publiceren van in het bijzonder je eerste boek. Vanwege mijn verblijf in Zürich zag ik eerst echter wat problemen, maar dat was na een seconde voorbij want ik wist: dit boek wil ik lezen, over dit boek wil ik schrijven. Samen vonden we dan ook een goede oplossing waarbij visite het boek mee naar hier zou nemen, waarna ik er vervolgens in een paar dagen doorheen zou vliegen.

Doorheen zou vliegen… Dat ligt al een tipje van de sluier op betreffende wat ik van het boek vond. Eerst even een stukje over de inhoud: Agnes is in de bloei van haar leven als ze getroffen wordt door een hersenvliesontsteking. De restverschijnselen zijn heftig en houden lang aan, waardoor ze haar betaalde baan niet meer kan continueren. Vastbesloten toch aan de slag te blijven, zoekt ze echter naar vrijwilligerswerk en komt zo in contact met Ria, die vanaf haar zestiende blind is. Er ontwikkelt zich een hechte en bijzondere vriendschap, die in het eerste deel van het boek aan de hand van grappige maar ook ontroerende anekdotes wordt besproken. In het tweede deel van het boek is Agnes aan het woord over haar levensloop, beperkingen maar bovenal kansen en in het derde deel wordt eenzelfde portret opgetekend, maar dan over Ria’s verhaal.

Doorzetten na tegenslagen, niet bij de pakken neer gaan zitten en bovenal kansen zien waar een ander alleen de nadelen van een situatie inziet: inspireren, dat doet Windkracht 6 zeker. Ik heb al eerder aangegeven graag boeken te lezen die iemands leven beschrijven of op een andere wijze een dagboekelement hebben, omdat ik graag een kijkje in iemands leven neem om zo van anderen te kunnen leren. Ondanks dit persoonlijke karakter en de liefde en geluk die uit elke zin spatten, behoudt Windkracht 6 echter ook een afstand waardoor het boek prettig leesbaar blijft. Het is erg knap hoe deze dunne lijn tussen emotie en professionaliteit stand houdt.

Lees verder

Recensie: Anđelko Vuletić – Wraak

Featured imageWakker worden met een mailtje in je inbox of je een boek wilt recenseren: altijd leuk! In dit geval ging het om het boek ‘Wraak’ van Anđelko Vuletić van Uitgeverij KLIN (Kroatische Literatuur In Nederland), wat in de beschrijving een soort Ik ben Pelgrim meets De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween leek – maar dan met de heftige ondertoon van oorlogen. Komisch maar toch leerzaam, ik was zeker geïnteresseerd!

Een begrafenis. Voldoende belangstelling, maar wie de mensen zijn? Wellicht één van de mensen door wie ze vroeger gemarteld zijn, maar dan vermomd, denkt de hoofdpersoon. Hij wil, na al die jaren, nog wraak nemen op hen – zodat hij niet als lafaard sterven zal. Hij weet, met enige moeite, drie anderen te overtuigen om op zoek te gaan naar de mensen die hun leven voorgoed hebben veranderd.

Wraak gaat over een groep voormalige gevangenen, die hun vroegere folteraar willen wreken. Zij zijn echter stuk voor stuk niet de jongste meer, dus zullen dit moeten doen met alle ongemakken die dit een dergelijke leeftijd met zich meebrengt. Bovendien slaat de twijfel constant toe: moeten ze dit wel doen? In Wraak lees je de weg die de groep bewandeld en de overwegingen die ze daarbij maken, leiden tot een eind dat niemand aan zal zien komen.

Lees verder

Laura goes Zürich #1: Ho, hee, wacht… Wát?

Het is al een tijdje stil op Laura Leest en dat heeft een reden. Niet alleen werd het wel erg druk met de start van het nieuwe collegejaar en mijn stage hier, ook waren de boeken die ik las niet erg geschikt om een recensie over te schrijven. Daarnaast kwam er iets anders op mijn pad, de titel geeft het wellicht al een beetje weg: ik ga drie maanden onderzoek doen in Zürich, Zwitserland.

Ho. Stop. Wacht. Hoe? De samenvatting: ik studeer Geneeskunde, wat bestaat uit een bachelorfase (basiskennis) en masterfase (stage lopen, het grootste deel zijn de bekende coschappen waarin je met je hele cogroep als Kwik, Kwek en Kwak achter dokkies aanhobbelt, maar de onderzoeksstage die ik nu doe is er ook al onderdeel van). Nu kun je je voorstellen dat een ziekenhuis niet 300 studenten tegelijk op één afdeling kan handelen, dus start er iedere maand een cogroep om de drukte te spreiden. Wie wanneer start: dat bepaalt het lot, door middel van een daadwerkelijke loting met een door een notaris opgestelde volgorde en alles.

Het lot bepaalde dat ik in juni 2016 kon starten met de coschappen. Juni 2015 volgde en haalde ik het laatste vak van de bachelor. Je hoeft geen kei in rekenen te zijn om te zien dat daar een jaar tussenzit. In eerste instantie baal je, natuurlijk, maar al gauw had ik er wel vrede mee. Ik ben behoorlijk jong voor een vierdejaars student, dus de noodzaak om gelijk door te stomen is er niet bepaald. Ik haalde de onderzoeksstage die je normaal na je coschappen volgt naar voren zodat ik van september tot en met januari onder de pannen was en voor de resterende maanden zou ik wel kijken wat er op mijn pad kwam.

Lees verder

Recensie: Sophia Lowell – Glee: Het Begin

Ik was er na onder andere Love Actually een beetje huiverig voor: een boek dat geschreven is op basis van een serie of film. Toen ik tegen het boek van de bekende Amerikaanse jeugdserie Glee aanliep, zette ik deze bezwaren echter aan de kant. Met zo’n mooie glimmende voorkant kon ik hem moeilijk laten staan: deze moest ik lezen! Tevens is het een boek van uitgeverij Moon, een bekende speler in het jongerensegment. Ik had nog nooit een boek van hen gelezen, dat wilde ik ook nog graag. Twee vliegen in één klap!

Glee: Het Begin is precies wat de titel doet vermoeden. Dezelfde spelers op hetzelfde toneel: de Glee-club (groep jongeren die meedoet aan zang- en danswedstrijden) op de McKinley High School in Lima, Ohio. Daar is het natuurlijk niet te doen, naar New York willen we! Diverse scholieren dromen van een doorbraak, allemaal op hun eigen manier en om hun eigen redenen. Daarvoor zullen ze echter hun krachten moeten bundelen. In dit boek, wat een voorloper is van de serie, zien we hoe ze dit doen!

Het verhaal waar het in het boek om draait is dan ook het opnieuw op de kaart zetten van deze Glee-club. Dit wordt gedaan aan de hand van het grootste evenement van het jaar: het eindejaarsbal of ‘prom’! Voordat het echter zo ver is komen ze een hoop beren op de weg tegen en worstelen ze met persoonlijke problemen. Weten ze alles recht te zetten voor het oog van de gehele school, of gaan ze genadeloos af?

De sfeer van het boek lijkt erg op die in de serie. Bij vlagen erg melig, maar toch met een serieuze ondertoon waarmee belangrijke boodschappen luchtig worden overgebracht op het grote publiek. Denk hierbij bijvoorbeeld aan homoseksualiteit en racisme. Dit zijn zaken die hier dan misschien bespreekbaar zijn, maar aan de andere kant van de oceaan lang niet altijd! Om dit zo over te brengen is erg knap, geschreven taal is toch een heel ander medium dan beeld en geluid.

Ik heb niet veel op het boek aan te merken. Het is goed geschreven voor een boek op basis van een serie en is bovenal precies wat je er van zou verwachten. Het is geen slechte parodie op de serie, maar juist door het losstaande onderwerp een oprechte aanvulling. Naast deze prequel is er overigens nog een boek, De Uitwisseling, wat dus weer een op zichzelf staand verhaal is en geen beschrijving van wat je al eerder hebt gezien!

Het boek is, denk ik, met name leuk als je bekend met de serie. Je hebt dan al meer een gevoel bij de personages en bent ook meer geïnteresseerd in hun levens voordat je ze op televisie leerde kennen. Als je de serie nog niet kent is het echter ook goed te begrijpen. Voor de echte Gleeks een enorme aanrader om hun kennis compleet te maken, voor anderen wellicht een leuke introductie met deze hitserie!