Recensie: Agnes van Overveld – Windkracht 6

Figuur

Het is alweer een paar weken geleden dat ik een mailtje in mijn inbox vond van Agnes van Overveld, auteur van Windkracht 6. In december 2015 heeft ze dit boek, haar debuut, met naar eigen zeggen ‘Inspirerende verhalen over vriendschap en doorzettingsvermogen’ uitgebracht en ze had nu de vraag of ik het wilde recenseren. Via social media heb ik de totstandkoming van dit boek al vanaf een vroeg stadium mogen volgen, een bijzondere blik in de wereld van het publiceren van in het bijzonder je eerste boek. Vanwege mijn verblijf in Zürich zag ik eerst echter wat problemen, maar dat was na een seconde voorbij want ik wist: dit boek wil ik lezen, over dit boek wil ik schrijven. Samen vonden we dan ook een goede oplossing waarbij visite het boek mee naar hier zou nemen, waarna ik er vervolgens in een paar dagen doorheen zou vliegen.

Doorheen zou vliegen… Dat ligt al een tipje van de sluier op betreffende wat ik van het boek vond. Eerst even een stukje over de inhoud: Agnes is in de bloei van haar leven als ze getroffen wordt door een hersenvliesontsteking. De restverschijnselen zijn heftig en houden lang aan, waardoor ze haar betaalde baan niet meer kan continueren. Vastbesloten toch aan de slag te blijven, zoekt ze echter naar vrijwilligerswerk en komt zo in contact met Ria, die vanaf haar zestiende blind is. Er ontwikkelt zich een hechte en bijzondere vriendschap, die in het eerste deel van het boek aan de hand van grappige maar ook ontroerende anekdotes wordt besproken. In het tweede deel van het boek is Agnes aan het woord over haar levensloop, beperkingen maar bovenal kansen en in het derde deel wordt eenzelfde portret opgetekend, maar dan over Ria’s verhaal.

Doorzetten na tegenslagen, niet bij de pakken neer gaan zitten en bovenal kansen zien waar een ander alleen de nadelen van een situatie inziet: inspireren, dat doet Windkracht 6 zeker. Ik heb al eerder aangegeven graag boeken te lezen die iemands leven beschrijven of op een andere wijze een dagboekelement hebben, omdat ik graag een kijkje in iemands leven neem om zo van anderen te kunnen leren. Ondanks dit persoonlijke karakter en de liefde en geluk die uit elke zin spatten, behoudt Windkracht 6 echter ook een afstand waardoor het boek prettig leesbaar blijft. Het is erg knap hoe deze dunne lijn tussen emotie en professionaliteit stand houdt.

Lees verder

Advertenties

Recensie: Anđelko Vuletić – Wraak

Featured imageWakker worden met een mailtje in je inbox of je een boek wilt recenseren: altijd leuk! In dit geval ging het om het boek ‘Wraak’ van Anđelko Vuletić van Uitgeverij KLIN (Kroatische Literatuur In Nederland), wat in de beschrijving een soort Ik ben Pelgrim meets De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween leek – maar dan met de heftige ondertoon van oorlogen. Komisch maar toch leerzaam, ik was zeker geïnteresseerd!

Een begrafenis. Voldoende belangstelling, maar wie de mensen zijn? Wellicht één van de mensen door wie ze vroeger gemarteld zijn, maar dan vermomd, denkt de hoofdpersoon. Hij wil, na al die jaren, nog wraak nemen op hen – zodat hij niet als lafaard sterven zal. Hij weet, met enige moeite, drie anderen te overtuigen om op zoek te gaan naar de mensen die hun leven voorgoed hebben veranderd.

Wraak gaat over een groep voormalige gevangenen, die hun vroegere folteraar willen wreken. Zij zijn echter stuk voor stuk niet de jongste meer, dus zullen dit moeten doen met alle ongemakken die dit een dergelijke leeftijd met zich meebrengt. Bovendien slaat de twijfel constant toe: moeten ze dit wel doen? In Wraak lees je de weg die de groep bewandeld en de overwegingen die ze daarbij maken, leiden tot een eind dat niemand aan zal zien komen.

Lees verder

Recensie: Saskia Noort – Terug naar de kust

Maria, moeder van twee kinderen van evenveel vaders, raakt opnieuw zwanger van Geert. Hij is depressief gebruikt veelvuldig drank en drugs. Ze wil dit leven niet meer voor haar kinderen en besluit een abortus te ondergaan. Ze praat er met niemand over, toch vindt ze op een dag een kaart in de brievenbus van iemand die weet van haar abortus en er allerminst blij mee is. Als dit nog maar het begin blijkt te zijn van steeds angstaanjagendere bedreigingen aan haar adres, grijpt ze haar spullen bij elkaar en vlucht met haar kinderen naar haar geboortedorp.

Daar komt ze terecht bij haar zus Ans, de enige persoon waarbij ze terecht kon ondanks hun slechte band. Ze zijn volslagen tegenpolen van elkaar: waar Maria altijd de losbandige van de twee was, was Ans slim en rustig. Toch is er ook onrust in het leven van Ans, haar man is onder vreemde omstandigheden verdwenen. Ondertussen blijft Maria’s stalker haar leven dwarsbomen, maar niemand gelooft haar. Tot ze Harry, een vriend van Ans haar man ontmoet.

Deze debuutroman van Saskia Noort werd gelijk een bestseller en is zelfs verfilmd met niemand minder dan Linda de Mol in de hoofdrol. Het was het begin van een goede carrière die onder andere de eveneens goed verkochte De Eetclub en Debet voortbracht. Toch vond ik het boek niet erg bijzonder. De personages hebben de ellende waarin ze verzeild zijn geraakt grotendeels aan zichzelf te danken, hooguit de kinderen die het slachtoffer zijn van de egoïstische ouders wekken sympathie op.

Daarnaast is het plot enorm doorzichtig. Al na een bladzijde of tien is duidelijk wie er achter de bedreigingen zit, terwijl dit niet de bedoeling is en het boek juist draait om de vraag wie Maria dit allemaal aandoet. De combinatie van personages die niet invoelbaar zijn en een overduidelijke dader leidt er toe dat het verhaal nooit echt spannend wordt, ondanks de op zichzelf angstaanjagende gebeurtenissen.

Ik was erg benieuwd naar dit boek omdat het een enorme hit is geweest, helaas viel het me persoonlijk dus tegen. Desalniettemin wil ik haar andere boeken nog een kans geven, aangezien het verhaal an sich goed bedacht is en het ook zeker niet vervelend is om te lezen. Het is de moeite hem tussendoor eens te lezen, maar verwacht geen bloedstollende en verrassende thriller.

Recensie: Marion Pauw – We moeten je iets vertellen

Featured imageZe is bekend van bestsellers als Daglicht en Jetset die een prominente plaats innemen in menig boekhandel: Marion Pauw. Ze heeft diverse literaire thrillers geschreven en een veel gehoorde naam. Maar ik had nog nooit iets van haar gelezen! Daar moest natuurlijk verandering in komen. Ik begon met het onlangs verschenen We moeten je iets vertellen.

Kathelijne is een jonge, hippe schrijfster in Amsterdam. Na het succes van haar debuutroman In de naam van God, waarmee ze overigens de woede van het gelovige dorp waar ze is opgegroeid op haar hals heeft gehaald, was haar tweede boek misschien niet zo’n succes – maar met haar volgende boek staat ze er weer hoor! Het enige probleem is: ze komt niet echt aan schrijven toe. Ze heeft het te druk met haar minnaar, van wie ze ook nog eens zwanger is geraakt. Hij brengt haar er toe abortus te plegen, een heftige gebeurtenis die het begin blijkt te zijn van een heel nieuw hoofdstuk over haar verleden.

Dit hoofdstuk wordt ook gelijk het onderwerp van haar nieuwe roman. Wat ze al op papier had staan voor haar derde boek wordt overboord gegooid en ze start met het onderzoeken van de cryptische boodschappen die ze aan zichzelf schrijft in haar slaap. Het brengt haar terug naar haar geboortedorp, waar ze niet bepaald om haar bezoek staan te springen. Ondertussen zit ze nog steeds met haar minnaar, de abortus, een affaire binnen de affaire en is ze – tot haar eigen grote frustratie– emotioneel incontinent. Oh, en ze wordt bovendien ook nog bedreigt. Maar dat zal wel zo’n gek van de kerk zijn, dus daar maakt ze zich nog het minst bezorgd om.

Lees verder

Recensie: Isa Hoes – Toen ik je zag

hoes-toen-ik-je-zag-rgb-DEF

Sommige boeken móet je gelezen hebben. Omdat het een klassieker is bijvoorbeeld, of omdat een boek zoveel publiciteit heeft gegenereerd dat je eenvoudigweg zelf wilt ervaren of dit terecht was. Toen ik je zag was zo’n boek, wat ook wel bleek uit de enthousiaste reacties die ik via Twitter kreeg na de aanschaf van dit boek. Hieronder mijn mening over dit veelbesproken boek!

Je grote liefde, vader van twee kinderen, pleegt zelfmoord. Het is één van de meest verschrikkelijke dingen die een mens kan overkomen. Als je dan ook eens beide een bekende Nederlander bent, is het niet alleen een immens verdriet wat je moet verwerken – nee, alles wat je doet ligt ook nog eens onder een vergrootglas en heel het land kijkt mee.

Des te knap dat Isa Hoes het aandurfde Toen ik je zag te schrijven over haar man Antonie Kamerling. In deze (auto)biografie vertelt ze zowel haar eigen levensverhaal als dat van haar man. Hoe ze opgroeiden, elkaar leerden kennen, verliefd werden, carrière maakten en kinderen kregen. Maar ook hoe zwaar het soms was en hoe het dat steeds meer werd, met uiteindelijk het overlijden van Antonie.

Lees verder

Recensie: Mariëtte Middelbeek – Crash

9200000009896457Mariëtte Middelbeek is niet alleen bekend van chicklits zoals Crash, ook heeft ze een aantal jeugdthrillers op haar naam staan. Een naam die ik telkens weer voorbij zag komen! Vandaar dat ik nieuwsgierig raakte en een boek van haar kocht. Hieronder vertel ik wat ik er van vond, maar om alvast een tipje van de sluier op te lichten: een volgend boek van haar staat al in de kast!

Net getrouwd, de familieboerderij die je samen met je man gaat runnen helemaal ingericht naar jullie smaak en een kindje op de planning: Daphne heeft het helemaal voor elkaar met haar geliefde Maarten. Het noodlot slaat echter toe en Maarten komt om bij een auto-ongeluk. Daphne verliest in één klap al haar zekerheden en probeert de gaten op te vullen met wijn. Dat dit slechts een tijdelijke oplossing is ontdekt ze echterook, waarop Daphne besluit haar jeugddroom alsnog te gaan verwezenlijken.

Die jeugddroom is het avontuur opzoeken in de grote stad. Daphne voegt de daad bij het woord, zoekt een leuk appartementje en verhuist naar Amsterdam. Ver weg van de herinneringen aan Maarten, maar ook ver weg van haar vertrouwde omgeving en hechte familie. Gelukkig ontwikkelt ze al gauw een goede vriendschap met haar huisbaas Judy en collega Liz. Maar dan doet ze een ontdekking die haar leven opnieuw op zijn kop zet…

Lees verder

Recensie: Arthur Japin – De zwarte met het witte hart

Featured imageNa de extra recensie die woensdag online is gekomen waarin Wat spook jij uit? van Sophie Kinsella centraal stond, staat er vandaag natuurlijk ook weer een recensie voor jullie klaar. Deze titel staat in enorm contrast met de chicklit van eerder deze week: het betreft namelijk De zwarte met het witte hart, een literair boek met geschiedkundige ondertoon. Zijn jullie even benieuwd als ik was?

Java, het jaar 1900 na Christus. Een man genaamd Kwasi is bezig het verhaal van zijn leven op te tekenen. In het midden van de negentiende eeuw is hij samen met zijn neem Kwame vanuit West-Afrika meegenomen naar Holland. Hun vader heeft een contract met een Nederlandse delegatie en de jongens worden ingezet als onderpand. De prinsjes groeien hier op en ontwikkelen zich beide op een geheel andere manier: Kwasi past zich zo veel mogelijk aan, waar Kwame zich vasthoudt aan zijn afkomst.

Aan de hand van een feest dat wordt georganiseerd voor zijn jubileum, worden we meegenomen in het verleden van Kwasi en daarmee ook Kwame. Van twee boezemvrienden die zelfs in hetzelfde bed sliepen, zie je ze veranderen in twee totaal verschillende individuen. In situaties als het Sinterklaasfeest, een circus of het onderwijs worden de verschillen tussen de prinsjes pijnlijk duidelijk. Hun totaal andere standpunten breekt ook hun jarenlange vriendschap op, hoe hard ze er ook voor vechten.

Lees verder