Laura goes Zürich #1: Ho, hee, wacht… Wát?

Het is al een tijdje stil op Laura Leest en dat heeft een reden. Niet alleen werd het wel erg druk met de start van het nieuwe collegejaar en mijn stage hier, ook waren de boeken die ik las niet erg geschikt om een recensie over te schrijven. Daarnaast kwam er iets anders op mijn pad, de titel geeft het wellicht al een beetje weg: ik ga drie maanden onderzoek doen in Zürich, Zwitserland.

Ho. Stop. Wacht. Hoe? De samenvatting: ik studeer Geneeskunde, wat bestaat uit een bachelorfase (basiskennis) en masterfase (stage lopen, het grootste deel zijn de bekende coschappen waarin je met je hele cogroep als Kwik, Kwek en Kwak achter dokkies aanhobbelt, maar de onderzoeksstage die ik nu doe is er ook al onderdeel van). Nu kun je je voorstellen dat een ziekenhuis niet 300 studenten tegelijk op één afdeling kan handelen, dus start er iedere maand een cogroep om de drukte te spreiden. Wie wanneer start: dat bepaalt het lot, door middel van een daadwerkelijke loting met een door een notaris opgestelde volgorde en alles.

Het lot bepaalde dat ik in juni 2016 kon starten met de coschappen. Juni 2015 volgde en haalde ik het laatste vak van de bachelor. Je hoeft geen kei in rekenen te zijn om te zien dat daar een jaar tussenzit. In eerste instantie baal je, natuurlijk, maar al gauw had ik er wel vrede mee. Ik ben behoorlijk jong voor een vierdejaars student, dus de noodzaak om gelijk door te stomen is er niet bepaald. Ik haalde de onderzoeksstage die je normaal na je coschappen volgt naar voren zodat ik van september tot en met januari onder de pannen was en voor de resterende maanden zou ik wel kijken wat er op mijn pad kwam.

Lees verder

Advertenties

Themamaand ‘Chicklit’, week #4: Andere titels

Niet alleen de Shopaholic-reeks verscheen uit de pen van Sophie Kinsella, ze heeft ook een hele hoop losse titels op haar naam staan. In alweer het één-na-laatste deel van de Chicklit-special van de maand juli neem ik deze onder de loep! Daarnaast is er nog een bonus… Wat dat is? Lees maar gauw!

Sophie Kinsella is een productieve schrijfster: sinds haar debuut in 1995 heeft ze maar liefst twintig boeken uitgebracht. Dat is een boek per jaar! Haar eerste vijf boeken (De tennisparty, De vraagprijs, Zwemfeestje, Zoete tranen en Dubbel feest) waren losse titels onder de naam Madeleine Wickham. In de daarop volgende jaren, 2000 en 2001, kwamen er vier boeken uit: De cocktailclub, Shopaholic!, Slapeloze nachten en Shopaholic! in alle staten. De twee Shopaholic-titels schreef ze als Sophie Kinsella, de andere twee waren haar laatste boeken met Wichkam op de kaft. Daarnaast kwam deze maand haar eerste jeugdroman ‘Niet te filmen’ uit, over de veertienjarige Audrey die leidt aan een angststoornis.

Hierna volgden nog vele Shopaholic-boeken, maar tussendoor kwamen er ook losse titels onder de naam Kinsella uit. Dit waren respectievelijk Hou je mond!, Aanpakken!, Ken je me nog?, Wat spook jij uit?, Mag ik je nummer even? en Ik krijg je wel. Alle losse titels hebben één ding gemeen: het zijn vrolijke en humoristische boeken, uitgegeven met een daarbij passende kaft die lekker in het oog springt!

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #3: Shopaholic-reeks

Zoals jullie vorige week hebben kunnen lezen in de biografie over Sophie Kinsella, heeft ze veel boeken geschreven – ook al voor haar bekende Shopaholic-reeks. Toch werden deze boeken haar doorbraak. Waar gaan ze over, om wie draait het allemaal en vooral: waarom spreken deze boeken zo enorm aan?

De Shopaholic-reeks bestaat – tot nog toe – uit zeven boeken. Achtereenvolgens kwamen uit: Shopaholic! (2000), Shopaholic! in alle staten (2001), Shopaholic! zegt ja (2002), Shopalicious (2004), Shopaholic & Baby (2007), Mini Shopaholic (2010) en meest recent Shopaholic naar de sterren (2014). Ze volgen elkaar op een logische wijze op, vandaar dat ik niet te diep in wil gaan op de inhoud van specifieke boeken. Het is zonde als je door wat er in boek vijf gebeurt, al zou weten hoe boek één eindigen moet!

Desondanks zijn het losse verhalen en de zijn de boeken daardoor afzonderlijk of in willekeurige volgorde van elkaar te lezen.  Het is dus echter wel heel leuk de chronologische volgorde aan te houden! Je leert de personages kennen en krijgt de kans ze voor langere tijd te volgen. Het hoofdpersonage is Rebecca Bloomwood. Een, zoals in de geschiedenis van de chicklit te lezen is, standaard chicklit-karakter: een blanke, succesvolle, jonge vrouw. Of ja, succesvol? Hoewel Rebecca als we haar in Shopaholic! leren kennen een baan heeft bij Succesvol Sparen als financieel journalist (Inderdaad, dezelfde baan als schrijfster Sophie Kinsella eerst zelf had!) is haar eigen financiële situatie kort gezegd een puinhoop.

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #2: Biografie

Sophie Kinsella is absoluut mijn favoriete chicklitschrijfster, vandaar dat ik haar en haar boeken in de themamaand rondom dit genre extra uit wil lichten! Na vorige week de geschiedenis van de chicklit te hebben uiteengezet, is het nu dan ook tijd voor een stukje over de levensloop van deze bekende auteur. Welke weg kun je bewandelen om schrijfster van chicklits te worden?

Sophie Kinsella werd op 12 december 1969 geboren als Madeleine Sophie Townley in Londen. Op dit moment is ze dus 46 jaar oud. Na haar huwelijk met Henry Wickham werd haar naam Madeleine Sophie Wickham. Dit verklaart ook deels de namen waaronder ze schrijft: Sophie Kinsella naar haar tweede naam en Madeleine Wickham naar haar eerste naam en de aangenomen naam van haar echtgenoot. Waar Kinsella vandaan komt, is onbekend.

Sophie begon aan een studie Muziek te Ofcord, maar wisselde al gauw naar Politicologie, filosofie en economie. Hierdoor kreeg ze ook een baan als financieel journalist, iets wat in de Shopaholic-reeks over Rebecca Bloomwood en het gat in haar hand regelmatig naar voren komt. Ook werkte ze als lerares. Daarnaast was ze al druk bezig met schrijven: op slechts vierentwintigjarige leeftijd kwam haar debuut, De Tennisparty, tot stand. Dit boek werd nog geen twee jaar later, in 1995, al uitgegeven onder de naam Madeleine Wickham.

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #1: Geschiedenis

In de introductie is het al gezegd: chicklits zijn populair, heel populair. Van Amerika tot Nederland, van Helen Fielding tot Chantal van Gastel: loop een boekhandel binnen en de vrolijke kaften springen direct in het oog. Maar waar komt dit genre eigenlijk vandaan en hoe heeft het de harten van zoveel vrouwen weten te veroveren? Ik zocht het uit!

Eerst een stukje etymologie: chicklit is een samentrekking van de woorden ‘chick’ en ‘literature’. Chick geeft de doelgroep weer: jonge vrouwen, ‘chicks’, oorspronkelijk tussen de twintig en dertig jaar. Inmiddels kunnen we wel stellen dat de doelgroep veel breder is: al op jonge leeftijd pakken meiden er een chicklit bij en ook na het dertigste levensjaar blijven veel vrouwen ze lezen. Wie weet zijn er zelfs mannen die deze boeken lezen – deze mogen zich nog steeds melden! Dan het ‘literature’ gedeelte… Er wordt al vele jaren gediscussieerd wanneer iets nu literatuur is, een unaniem antwoord is nog niet gevonden en zal naar mijn idee ook niet gauw gevonden worden. Over het algemeen is de consensus dat literatuur een bepaalde toegevoegde waarde moet hebben en zich moet onderscheiden van andere geschreven teksten.  Of de chicklit daaraan voldoet mag iedereen van mij voor zichzelf bepalen 😉

We weten nu wat de herkomst van het woord chicklit is, maar hoe is het een gangbare term geworden?  De term ‘chickflick’, films voor dezelfde doelgroep als de chicklit, was al langer in gebruik. In navolging daarvan kwam de benaming chicklit. In eerste instantie voor serieuzere stukken, maar later ook voor boeken waarvan het karakter iets luchtiger is. Dit is dan ook vooral hoe we chicklits nu kennen!

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #1: Introductie

Het is weer tijd voor een themamaand! Afgelopen april stond in het teken van de reeks ‘Van boekrol tot eBook’ en dit was een groot succes. Alle reden dus om het nog eens te doen dus! Deze maand gaat echter in het teken staan van iets totaal anders. In plaats van de geschiedenis en de toekomst van het lezen, wil ik deze keer een genre en één van haar meest bekende schrijfster bespreken: de chicklit! Wie de bekende auteur is? Dat lees je verderop.

Het is juli en het zonnetje schijnt: zomer op zijn best! Hier en daar breekt de vakantie al aan en wat is nu een beter moment dan dat om eens lekker te gaan lezen? De meeste mensen zijn  in de vakantie op zoek naar een lekker luchtig boek, het serieuze werk doen we al die maanden daarbuiten al. Veel vrouwen (Wie weet een enkele stoere man? Ik hoor het graag!) grijpen dan gauw naar de chicklit. Boordevol romantiek en met een lach en een traan het ideale vermaak voor op het strand of in de tuin. Je kunt het boek wegleggen, er zo weer bij pakken en zelfs tussendoor even indommelen is geen probleem: je pakt de verhaallijn zo weer op.

De chicklit is dus een populair genre en het is dan ook niet vreemd dat veel schrijfsters zich eraan wagen. Helen Fielding is natuurlijk een bekende naam met haar reeks over Bridget Jones, maar wat dacht je van Jill Mansell wiens naam op de kaft zowat een garantie is voor een bestseller? In Nederland zijn onder andere Astrid Harrewijn en Chantal van Gastel (zie hier mijn recensie over haar debuut ‘Zwaar verliefd!’) grote namen. De beste chicklit-schrijfster is voor mij echter Sophie Kinsella.

Lees verder

Wreck this journal #1: The Beginning

1001004008492721Jarig zijn is leuk: niet alleen heb je als het goed is een leuke dag in het verschiet, vaak word je ook nog verwend met cadeautjes. Iedere keer ben ik weer benieuwd wat vrienden voor me verzonnen hebben en dit jaar hebben ze zichzelf weten te overtreffen. Zo kreeg ik onder andere Wreck this journal, een heel speciaal boek. Je leest dit boek namelijk niet, je sloopt het!

Een boek slopen… Help, dat kan toch helemaal niet?! Dat was ook mijn eerste reactie en precies de reden waarom ik Wreck this journal heb gekregen. Ezelsoren in boeken zijn voor mij al een doodszonde, laat staan krassen in een boek of een boek moedwillig vanaf grote hoogte naar beneden gooien. Dit zijn nog maar enkele voorbeelden van opdrachtjes in Wreck this journal.

Het doel van het boek is uit je comfort zone komen. Aan de ene kant door geheel tegen je natuur in iets als een boek vies en kapot te maken, aan de andere kant doordat je soms aardig voor schut kan staan door de opdrachten. Ik ben bijvoorbeeld erg benieuwd hoe ik aangekeken ga worden op straat als ik in plaats van een hondje, dit boek uitlaat. Dat is echt een opdracht!

Lees verder