Recensie: Arthur Japin – De zwarte met het witte hart

Featured imageNa de extra recensie die woensdag online is gekomen waarin Wat spook jij uit? van Sophie Kinsella centraal stond, staat er vandaag natuurlijk ook weer een recensie voor jullie klaar. Deze titel staat in enorm contrast met de chicklit van eerder deze week: het betreft namelijk De zwarte met het witte hart, een literair boek met geschiedkundige ondertoon. Zijn jullie even benieuwd als ik was?

Java, het jaar 1900 na Christus. Een man genaamd Kwasi is bezig het verhaal van zijn leven op te tekenen. In het midden van de negentiende eeuw is hij samen met zijn neem Kwame vanuit West-Afrika meegenomen naar Holland. Hun vader heeft een contract met een Nederlandse delegatie en de jongens worden ingezet als onderpand. De prinsjes groeien hier op en ontwikkelen zich beide op een geheel andere manier: Kwasi past zich zo veel mogelijk aan, waar Kwame zich vasthoudt aan zijn afkomst.

Aan de hand van een feest dat wordt georganiseerd voor zijn jubileum, worden we meegenomen in het verleden van Kwasi en daarmee ook Kwame. Van twee boezemvrienden die zelfs in hetzelfde bed sliepen, zie je ze veranderen in twee totaal verschillende individuen. In situaties als het Sinterklaasfeest, een circus of het onderwijs worden de verschillen tussen de prinsjes pijnlijk duidelijk. Hun totaal andere standpunten breekt ook hun jarenlange vriendschap op, hoe hard ze er ook voor vechten.

Lees verder

Advertenties

Themamaand ‘Chicklit’, week #1: Geschiedenis

In de introductie is het al gezegd: chicklits zijn populair, heel populair. Van Amerika tot Nederland, van Helen Fielding tot Chantal van Gastel: loop een boekhandel binnen en de vrolijke kaften springen direct in het oog. Maar waar komt dit genre eigenlijk vandaan en hoe heeft het de harten van zoveel vrouwen weten te veroveren? Ik zocht het uit!

Eerst een stukje etymologie: chicklit is een samentrekking van de woorden ‘chick’ en ‘literature’. Chick geeft de doelgroep weer: jonge vrouwen, ‘chicks’, oorspronkelijk tussen de twintig en dertig jaar. Inmiddels kunnen we wel stellen dat de doelgroep veel breder is: al op jonge leeftijd pakken meiden er een chicklit bij en ook na het dertigste levensjaar blijven veel vrouwen ze lezen. Wie weet zijn er zelfs mannen die deze boeken lezen – deze mogen zich nog steeds melden! Dan het ‘literature’ gedeelte… Er wordt al vele jaren gediscussieerd wanneer iets nu literatuur is, een unaniem antwoord is nog niet gevonden en zal naar mijn idee ook niet gauw gevonden worden. Over het algemeen is de consensus dat literatuur een bepaalde toegevoegde waarde moet hebben en zich moet onderscheiden van andere geschreven teksten.  Of de chicklit daaraan voldoet mag iedereen van mij voor zichzelf bepalen 😉

We weten nu wat de herkomst van het woord chicklit is, maar hoe is het een gangbare term geworden?  De term ‘chickflick’, films voor dezelfde doelgroep als de chicklit, was al langer in gebruik. In navolging daarvan kwam de benaming chicklit. In eerste instantie voor serieuzere stukken, maar later ook voor boeken waarvan het karakter iets luchtiger is. Dit is dan ook vooral hoe we chicklits nu kennen!

Lees verder