Recensie: Jane Fallon – Op de man af

Featured imageDe thermometer geeft tropische temperaturen aan en her en der krijgen de eerste mensen vakantie: de zomer is nu echt aangebroken! Een uitstekend moment om er eens lekker een boek bij te pakken. Voor vrouwen vaak een zogenaamde ‘chicklit’, met genoeg liefde en drama voor tien en altijd een happy end! Eindigt het ook zo vrolijk met hoofdpersonage Helen uit Jane Fallons ‘Op de man af’?

Van kwaad tot erger gaat het in deze chicklit met hoofdpersoon Helen: al vier jaar heeft ze een minnaar, maar als deze zijn vrouw eindelijk voor haar verlaat bleek het gras groener te zijn geweest aan de overkant. Zijn buikje, grijze haren en dominante gedrag vallen haar pas op als hij zijn intrek heeft genomen in haar appartement en iedere dag van haar is, niet alleen de gestolen uurtjes als hij ‘squashte’ of ‘over moest werken’. Hoe meer hij zich in haar leven mengt, hoe duidelijker het haar wordt: ik wil niet oud worden met deze man!

Nu had ze hem natuurlijk de deur kunnen wijzen, maar dat zou geen leuk boek op hebben geleverd. In plaats daarvan probeert ze haar minnaar weer in de armen van zijn voormalige geliefde te drijven. Dit gaat niet zonder slag en stoot en in de tussentijd werkt ze zich nog een aantal keer flink in de nesten.

Lees verder

Advertenties

Recensie: Dimitri Verhulst – De helaasheid der dingen

1001004004729955‘Als weinig andere Vlaamse schrijvers slaagt Verhulst erin dialect te laten klinken als Nederlands’, schreef HUMO over De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst. Met zijn herkenbare, pijnlijk humoristische schrijfstijl heeft hij niet alleen zijn thuisland Vlaanderen veroverd, maar ook Nederland. Niet voor niets schreef hij dan ook het boekenweekgeschenk van 2015, ‘De zomer hou je ook niet tegen’. Het begon echter allemaal met het, inmiddels zelfs verfilmde, De helaasheid der dingen.

‘God schiep de dag en wij sleepten er ons doorheen’. Deze zin uit De Helaasheid der Dingen vat bijna elke gebeurtenis uit het boek van de Vlaamse Dimitri Verhulst samen. In dit boek, geschreven in dialect maar desalniettemin goed te volgen, volgen we de jonge Dimitri tot aan het moment van schrijven in 2006. Hij woont samen met zijn oma, vader en drie ooms in het dorp Reetveerdegem. Zijn, deels op de waarheid gebaseerde, jeugd in dit bijzonder samengestelde gezin is allerminst standaard te noemen.

De mannen in het boek hebben niet alleen een enorme voorliefde voor drank, maar ook een afkeer jegens werken gemeen. Driekwart van het boek speelt zich dan ook af in de kroeg of minstens met een kater voor de hoofdpersonen. Een Tour de France waarbij etappes in alcohol worden verreden of een haatdragende hond: humor is de rode draad in dit boek. Onder deze humor legt Verhulst echter een pijnlijk verleden bloot. Een verleden met deurwaarders en permanent dronken verzorgers, een verleden waarin hij met de nek is aangekeken en waarin hij uiteindelijk zelfs in een pleeggezin is geëindigd.

Lees verder

Recensie: Hendrik Groen – Pogingen iets van het leven te maken

hendrik groen pogingen leven

Mijn eerste recensie gaat over Pogingen iets van het leven te maken, een boek van de fictieve schrijver Hendrik Groen. Nadat ik het eerste hoofdstuk had gelezen in een promotieboekje wilde ik gelijk verder lezen! Lees hieronder of dit enthousiasme terecht bleek te zijn.

‘Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 81 ¼ jaar’, zo luidt de ondertitel van dit boek. In één zin vat dit perfect samen wat er in de volgende bladzijdes komen gaat: een dagelijkse beschrijving van het leven in een verpleeghuis in Amsterdam-Noord, gezien vanuit de ogen van een bewoner. De schrijver neemt je voor de periode van een jaar mee achter de geraniums, met zowel vreugde als verdriet.

Hendrik Groen is een pseudoniem: de auteur woont zelf niet in een verzorgingstehuis. Zelf zegt hij hierover dat geen zin gelogen is, maar niet elk woord waar is. De situaties waarin de hoofdpersonen terecht komen, zijn dan soms ook te absurd om waargebeurd te zijn. Dit is dan ook niet waar dit boek om draait. Met een flinke dosis humor worden namelijk diverse misstanden in de zorg aan de kaak gesteld. Zonder dat het boek zwaar of belerend wordt, wordt het verhaal van duizenden Hendriks in evenveel verzorgingstehuizen verteld.

Lees verder