Recensie: Agnes van Overveld – Windkracht 6

Figuur

Het is alweer een paar weken geleden dat ik een mailtje in mijn inbox vond van Agnes van Overveld, auteur van Windkracht 6. In december 2015 heeft ze dit boek, haar debuut, met naar eigen zeggen ‘Inspirerende verhalen over vriendschap en doorzettingsvermogen’ uitgebracht en ze had nu de vraag of ik het wilde recenseren. Via social media heb ik de totstandkoming van dit boek al vanaf een vroeg stadium mogen volgen, een bijzondere blik in de wereld van het publiceren van in het bijzonder je eerste boek. Vanwege mijn verblijf in Zürich zag ik eerst echter wat problemen, maar dat was na een seconde voorbij want ik wist: dit boek wil ik lezen, over dit boek wil ik schrijven. Samen vonden we dan ook een goede oplossing waarbij visite het boek mee naar hier zou nemen, waarna ik er vervolgens in een paar dagen doorheen zou vliegen.

Doorheen zou vliegen… Dat ligt al een tipje van de sluier op betreffende wat ik van het boek vond. Eerst even een stukje over de inhoud: Agnes is in de bloei van haar leven als ze getroffen wordt door een hersenvliesontsteking. De restverschijnselen zijn heftig en houden lang aan, waardoor ze haar betaalde baan niet meer kan continueren. Vastbesloten toch aan de slag te blijven, zoekt ze echter naar vrijwilligerswerk en komt zo in contact met Ria, die vanaf haar zestiende blind is. Er ontwikkelt zich een hechte en bijzondere vriendschap, die in het eerste deel van het boek aan de hand van grappige maar ook ontroerende anekdotes wordt besproken. In het tweede deel van het boek is Agnes aan het woord over haar levensloop, beperkingen maar bovenal kansen en in het derde deel wordt eenzelfde portret opgetekend, maar dan over Ria’s verhaal.

Doorzetten na tegenslagen, niet bij de pakken neer gaan zitten en bovenal kansen zien waar een ander alleen de nadelen van een situatie inziet: inspireren, dat doet Windkracht 6 zeker. Ik heb al eerder aangegeven graag boeken te lezen die iemands leven beschrijven of op een andere wijze een dagboekelement hebben, omdat ik graag een kijkje in iemands leven neem om zo van anderen te kunnen leren. Ondanks dit persoonlijke karakter en de liefde en geluk die uit elke zin spatten, behoudt Windkracht 6 echter ook een afstand waardoor het boek prettig leesbaar blijft. Het is erg knap hoe deze dunne lijn tussen emotie en professionaliteit stand houdt.

Lees verder

Advertenties

Recensie: Marion Pauw – We moeten je iets vertellen

Featured imageZe is bekend van bestsellers als Daglicht en Jetset die een prominente plaats innemen in menig boekhandel: Marion Pauw. Ze heeft diverse literaire thrillers geschreven en een veel gehoorde naam. Maar ik had nog nooit iets van haar gelezen! Daar moest natuurlijk verandering in komen. Ik begon met het onlangs verschenen We moeten je iets vertellen.

Kathelijne is een jonge, hippe schrijfster in Amsterdam. Na het succes van haar debuutroman In de naam van God, waarmee ze overigens de woede van het gelovige dorp waar ze is opgegroeid op haar hals heeft gehaald, was haar tweede boek misschien niet zo’n succes – maar met haar volgende boek staat ze er weer hoor! Het enige probleem is: ze komt niet echt aan schrijven toe. Ze heeft het te druk met haar minnaar, van wie ze ook nog eens zwanger is geraakt. Hij brengt haar er toe abortus te plegen, een heftige gebeurtenis die het begin blijkt te zijn van een heel nieuw hoofdstuk over haar verleden.

Dit hoofdstuk wordt ook gelijk het onderwerp van haar nieuwe roman. Wat ze al op papier had staan voor haar derde boek wordt overboord gegooid en ze start met het onderzoeken van de cryptische boodschappen die ze aan zichzelf schrijft in haar slaap. Het brengt haar terug naar haar geboortedorp, waar ze niet bepaald om haar bezoek staan te springen. Ondertussen zit ze nog steeds met haar minnaar, de abortus, een affaire binnen de affaire en is ze – tot haar eigen grote frustratie– emotioneel incontinent. Oh, en ze wordt bovendien ook nog bedreigt. Maar dat zal wel zo’n gek van de kerk zijn, dus daar maakt ze zich nog het minst bezorgd om.

Lees verder

Recensie: Isa Hoes – Toen ik je zag

hoes-toen-ik-je-zag-rgb-DEF

Sommige boeken móet je gelezen hebben. Omdat het een klassieker is bijvoorbeeld, of omdat een boek zoveel publiciteit heeft gegenereerd dat je eenvoudigweg zelf wilt ervaren of dit terecht was. Toen ik je zag was zo’n boek, wat ook wel bleek uit de enthousiaste reacties die ik via Twitter kreeg na de aanschaf van dit boek. Hieronder mijn mening over dit veelbesproken boek!

Je grote liefde, vader van twee kinderen, pleegt zelfmoord. Het is één van de meest verschrikkelijke dingen die een mens kan overkomen. Als je dan ook eens beide een bekende Nederlander bent, is het niet alleen een immens verdriet wat je moet verwerken – nee, alles wat je doet ligt ook nog eens onder een vergrootglas en heel het land kijkt mee.

Des te knap dat Isa Hoes het aandurfde Toen ik je zag te schrijven over haar man Antonie Kamerling. In deze (auto)biografie vertelt ze zowel haar eigen levensverhaal als dat van haar man. Hoe ze opgroeiden, elkaar leerden kennen, verliefd werden, carrière maakten en kinderen kregen. Maar ook hoe zwaar het soms was en hoe het dat steeds meer werd, met uiteindelijk het overlijden van Antonie.

Lees verder

Recensie: Mariëtte Middelbeek – Crash

9200000009896457Mariëtte Middelbeek is niet alleen bekend van chicklits zoals Crash, ook heeft ze een aantal jeugdthrillers op haar naam staan. Een naam die ik telkens weer voorbij zag komen! Vandaar dat ik nieuwsgierig raakte en een boek van haar kocht. Hieronder vertel ik wat ik er van vond, maar om alvast een tipje van de sluier op te lichten: een volgend boek van haar staat al in de kast!

Net getrouwd, de familieboerderij die je samen met je man gaat runnen helemaal ingericht naar jullie smaak en een kindje op de planning: Daphne heeft het helemaal voor elkaar met haar geliefde Maarten. Het noodlot slaat echter toe en Maarten komt om bij een auto-ongeluk. Daphne verliest in één klap al haar zekerheden en probeert de gaten op te vullen met wijn. Dat dit slechts een tijdelijke oplossing is ontdekt ze echterook, waarop Daphne besluit haar jeugddroom alsnog te gaan verwezenlijken.

Die jeugddroom is het avontuur opzoeken in de grote stad. Daphne voegt de daad bij het woord, zoekt een leuk appartementje en verhuist naar Amsterdam. Ver weg van de herinneringen aan Maarten, maar ook ver weg van haar vertrouwde omgeving en hechte familie. Gelukkig ontwikkelt ze al gauw een goede vriendschap met haar huisbaas Judy en collega Liz. Maar dan doet ze een ontdekking die haar leven opnieuw op zijn kop zet…

Lees verder

Recensie: Arthur Japin – De zwarte met het witte hart

Featured imageNa de extra recensie die woensdag online is gekomen waarin Wat spook jij uit? van Sophie Kinsella centraal stond, staat er vandaag natuurlijk ook weer een recensie voor jullie klaar. Deze titel staat in enorm contrast met de chicklit van eerder deze week: het betreft namelijk De zwarte met het witte hart, een literair boek met geschiedkundige ondertoon. Zijn jullie even benieuwd als ik was?

Java, het jaar 1900 na Christus. Een man genaamd Kwasi is bezig het verhaal van zijn leven op te tekenen. In het midden van de negentiende eeuw is hij samen met zijn neem Kwame vanuit West-Afrika meegenomen naar Holland. Hun vader heeft een contract met een Nederlandse delegatie en de jongens worden ingezet als onderpand. De prinsjes groeien hier op en ontwikkelen zich beide op een geheel andere manier: Kwasi past zich zo veel mogelijk aan, waar Kwame zich vasthoudt aan zijn afkomst.

Aan de hand van een feest dat wordt georganiseerd voor zijn jubileum, worden we meegenomen in het verleden van Kwasi en daarmee ook Kwame. Van twee boezemvrienden die zelfs in hetzelfde bed sliepen, zie je ze veranderen in twee totaal verschillende individuen. In situaties als het Sinterklaasfeest, een circus of het onderwijs worden de verschillen tussen de prinsjes pijnlijk duidelijk. Hun totaal andere standpunten breekt ook hun jarenlange vriendschap op, hoe hard ze er ook voor vechten.

Lees verder

Recensie: Dimitri Verhulst – De helaasheid der dingen

1001004004729955‘Als weinig andere Vlaamse schrijvers slaagt Verhulst erin dialect te laten klinken als Nederlands’, schreef HUMO over De helaasheid der dingen van Dimitri Verhulst. Met zijn herkenbare, pijnlijk humoristische schrijfstijl heeft hij niet alleen zijn thuisland Vlaanderen veroverd, maar ook Nederland. Niet voor niets schreef hij dan ook het boekenweekgeschenk van 2015, ‘De zomer hou je ook niet tegen’. Het begon echter allemaal met het, inmiddels zelfs verfilmde, De helaasheid der dingen.

‘God schiep de dag en wij sleepten er ons doorheen’. Deze zin uit De Helaasheid der Dingen vat bijna elke gebeurtenis uit het boek van de Vlaamse Dimitri Verhulst samen. In dit boek, geschreven in dialect maar desalniettemin goed te volgen, volgen we de jonge Dimitri tot aan het moment van schrijven in 2006. Hij woont samen met zijn oma, vader en drie ooms in het dorp Reetveerdegem. Zijn, deels op de waarheid gebaseerde, jeugd in dit bijzonder samengestelde gezin is allerminst standaard te noemen.

De mannen in het boek hebben niet alleen een enorme voorliefde voor drank, maar ook een afkeer jegens werken gemeen. Driekwart van het boek speelt zich dan ook af in de kroeg of minstens met een kater voor de hoofdpersonen. Een Tour de France waarbij etappes in alcohol worden verreden of een haatdragende hond: humor is de rode draad in dit boek. Onder deze humor legt Verhulst echter een pijnlijk verleden bloot. Een verleden met deurwaarders en permanent dronken verzorgers, een verleden waarin hij met de nek is aangekeken en waarin hij uiteindelijk zelfs in een pleeggezin is geëindigd.

Lees verder

Recensie: Simone van der Vlugt – Schaduwzuster

Featured imageVan historische romans tot literaire thrillers met een maatschappelijk karakter: Simone van der Vlugt is van alle markten thuis. Schaduwzuster is één van haar boeken in laatstgenoemd genre. Weet ze een probleem dat heden ten dage in Nederland speelt, om te zetten in een geloofwaardig boek?

Marjolein is docente op een zogenaamde ‘zwarte school’ in Rotterdam. Hoewel veel mensen de tijd en energie die ze in deze jongeren steekt verspilling van haar talent vinden, doet ze haar werk bevlogen en vol passie. Tot een leerling een mes trekt en haar in het klaslokaal bedreigt. In de daaropvolgende tijd komen er meer bedreigingen aan haar adres. Er is echter niemand die haar gelooft en het wordt gebagatelliseerd. Wordt ze echt gek of zit er iemand achter haar aan, en zo ja: wie zou dat zijn?

Marlieke is de tweelingzus van Marjolein. Haar verhaal start op de begrafenis van Marjolein. Die is dus vermoord. Ze vertelt over het moment dat haar zus haar vertelde over de bedreigingen, de laatste gezamenlijke middag bij hun ouders en alle andere dingen die ze samen hebben meegemaakt. Ze heeft het moeilijk met het overlijden van Marjolein en het daarop volgende politieonderzoek wat verrassende dingen aan het licht brengt.

Lees verder