Themamaand ‘Chicklit’, week #5: Confessions of a Shopaholic – De film

De tijd vliegt voorbij: het is alweer tijd voor het laatste deel van de chicklit-themamaand. Vandaag gooien we het daarvoor over een hele andere boeg. Het is niet een boek wat centraal staat, maar een film! De Shopaholic-reeks bevat misschien wel de meest bekende boeken van schrijfster Sophie Kinsella. Het is dan ook niet gek dat de eerste twee boeken hiervan, Shopaholic! en Shopaholic! In alle staten, samen zijn verfilmd tot Confessions of a Shopaholic. Ik keek hem en vertel jullie wat ik er van vond!

Het verhaal is een samenvoeging van de lijnen die gevolgd worden in de eerste twee boeken, maar dan aangepast zodat deze geschikt is voor een film. Je herkent tijdens het kijken duidelijk de verschillende elementen uit de boeken, maar ze zijn qua volgorde of setting net iets veranderd waardoor ze geschikt zijn voor het witte doek. Naar mijn idee is dit op natuurlijke wijze gedaan: de film is een logisch verhaal zonder dat er te veel aan de boeken is gesleuteld waardoor het haar glans zou kunnen verliezen. De boeken waren ten slotte niet voor niets een succes!

Ook over de casting was ik erg te spreken. Ik herkende Becky uit de boeken helemaal in de stuntelige maar toch charmante Rebecca Bloomwood, vertolkt door Isla Fisher. Fisher had voor mij een bekend gezicht maar ik kon haar niet direct plaatsen, later zag ik dat ze ook in Scooby Doo zat – een film die in mijn jeugd helemaal in was! Ook haar tegenspeler Luke Brandon was wat mij betreft een schot in de roos. Zijn rol werd gespeeld door Hugh Dancy, een erg appetijtelijke man met ook nog eens een Brits accent. Het oog en oor willen ook wat, niet waar?

Lees verder

Advertenties

Recensie: Sophie Kinsella – Wat spook jij uit?

1001004010953160De vierde week van de themamaand ‘Chicklit’ stond in het teken van de losse titels uit de pen van Sophie Kinsella. Ter ere hiervan een extra recensie over één van deze boeken op de woensdag! Het betreft het boek Wat spook jij uit? – een verhaal met een erg origineel en verrassend plot. Lees hieronder hoe het, ondanks scepsis vooraf, mijn hart won!

Op de begrafenis van haar oudtante, wordt het Lara even te veel en ze hoort stemmen. Of is het echt haar oudtante Sadie die bij haar rondspookt? Ze kan haar rust nog niet vinden vanwege een verdwenen ketting en Lara besluit haar hierbij te helpen. Nog niet gemakkelijk met enigszins vreemde ouders,  een rijke en succesvolle oom, een eigen bedrijfje dat op instorten staat en daar bovenop een net verbroken relatie.

Deze zoektocht leidt haar langs onder andere een verpleeghuis en een kerk met bizarre tussenstops onderweg. Bovendien zorgt de aanwezigheid van haar oudtante voor bijzondere situaties. Een willekeurige man mee uit vragen, dansen in een authentieke charlestonjurk en zich opmaken als een meisje uit de jaren twintig? Lara’s leven wordt een stuk interessanter nu Sadie een stuk van de regie op zich heeft genomen!

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #4: Andere titels

Niet alleen de Shopaholic-reeks verscheen uit de pen van Sophie Kinsella, ze heeft ook een hele hoop losse titels op haar naam staan. In alweer het één-na-laatste deel van de Chicklit-special van de maand juli neem ik deze onder de loep! Daarnaast is er nog een bonus… Wat dat is? Lees maar gauw!

Sophie Kinsella is een productieve schrijfster: sinds haar debuut in 1995 heeft ze maar liefst twintig boeken uitgebracht. Dat is een boek per jaar! Haar eerste vijf boeken (De tennisparty, De vraagprijs, Zwemfeestje, Zoete tranen en Dubbel feest) waren losse titels onder de naam Madeleine Wickham. In de daarop volgende jaren, 2000 en 2001, kwamen er vier boeken uit: De cocktailclub, Shopaholic!, Slapeloze nachten en Shopaholic! in alle staten. De twee Shopaholic-titels schreef ze als Sophie Kinsella, de andere twee waren haar laatste boeken met Wichkam op de kaft. Daarnaast kwam deze maand haar eerste jeugdroman ‘Niet te filmen’ uit, over de veertienjarige Audrey die leidt aan een angststoornis.

Hierna volgden nog vele Shopaholic-boeken, maar tussendoor kwamen er ook losse titels onder de naam Kinsella uit. Dit waren respectievelijk Hou je mond!, Aanpakken!, Ken je me nog?, Wat spook jij uit?, Mag ik je nummer even? en Ik krijg je wel. Alle losse titels hebben één ding gemeen: het zijn vrolijke en humoristische boeken, uitgegeven met een daarbij passende kaft die lekker in het oog springt!

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #3: Shopaholic-reeks

Zoals jullie vorige week hebben kunnen lezen in de biografie over Sophie Kinsella, heeft ze veel boeken geschreven – ook al voor haar bekende Shopaholic-reeks. Toch werden deze boeken haar doorbraak. Waar gaan ze over, om wie draait het allemaal en vooral: waarom spreken deze boeken zo enorm aan?

De Shopaholic-reeks bestaat – tot nog toe – uit zeven boeken. Achtereenvolgens kwamen uit: Shopaholic! (2000), Shopaholic! in alle staten (2001), Shopaholic! zegt ja (2002), Shopalicious (2004), Shopaholic & Baby (2007), Mini Shopaholic (2010) en meest recent Shopaholic naar de sterren (2014). Ze volgen elkaar op een logische wijze op, vandaar dat ik niet te diep in wil gaan op de inhoud van specifieke boeken. Het is zonde als je door wat er in boek vijf gebeurt, al zou weten hoe boek één eindigen moet!

Desondanks zijn het losse verhalen en de zijn de boeken daardoor afzonderlijk of in willekeurige volgorde van elkaar te lezen.  Het is dus echter wel heel leuk de chronologische volgorde aan te houden! Je leert de personages kennen en krijgt de kans ze voor langere tijd te volgen. Het hoofdpersonage is Rebecca Bloomwood. Een, zoals in de geschiedenis van de chicklit te lezen is, standaard chicklit-karakter: een blanke, succesvolle, jonge vrouw. Of ja, succesvol? Hoewel Rebecca als we haar in Shopaholic! leren kennen een baan heeft bij Succesvol Sparen als financieel journalist (Inderdaad, dezelfde baan als schrijfster Sophie Kinsella eerst zelf had!) is haar eigen financiële situatie kort gezegd een puinhoop.

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #2: Biografie

Sophie Kinsella is absoluut mijn favoriete chicklitschrijfster, vandaar dat ik haar en haar boeken in de themamaand rondom dit genre extra uit wil lichten! Na vorige week de geschiedenis van de chicklit te hebben uiteengezet, is het nu dan ook tijd voor een stukje over de levensloop van deze bekende auteur. Welke weg kun je bewandelen om schrijfster van chicklits te worden?

Sophie Kinsella werd op 12 december 1969 geboren als Madeleine Sophie Townley in Londen. Op dit moment is ze dus 46 jaar oud. Na haar huwelijk met Henry Wickham werd haar naam Madeleine Sophie Wickham. Dit verklaart ook deels de namen waaronder ze schrijft: Sophie Kinsella naar haar tweede naam en Madeleine Wickham naar haar eerste naam en de aangenomen naam van haar echtgenoot. Waar Kinsella vandaan komt, is onbekend.

Sophie begon aan een studie Muziek te Ofcord, maar wisselde al gauw naar Politicologie, filosofie en economie. Hierdoor kreeg ze ook een baan als financieel journalist, iets wat in de Shopaholic-reeks over Rebecca Bloomwood en het gat in haar hand regelmatig naar voren komt. Ook werkte ze als lerares. Daarnaast was ze al druk bezig met schrijven: op slechts vierentwintigjarige leeftijd kwam haar debuut, De Tennisparty, tot stand. Dit boek werd nog geen twee jaar later, in 1995, al uitgegeven onder de naam Madeleine Wickham.

Lees verder

Themamaand ‘Chicklit’, week #1: Geschiedenis

In de introductie is het al gezegd: chicklits zijn populair, heel populair. Van Amerika tot Nederland, van Helen Fielding tot Chantal van Gastel: loop een boekhandel binnen en de vrolijke kaften springen direct in het oog. Maar waar komt dit genre eigenlijk vandaan en hoe heeft het de harten van zoveel vrouwen weten te veroveren? Ik zocht het uit!

Eerst een stukje etymologie: chicklit is een samentrekking van de woorden ‘chick’ en ‘literature’. Chick geeft de doelgroep weer: jonge vrouwen, ‘chicks’, oorspronkelijk tussen de twintig en dertig jaar. Inmiddels kunnen we wel stellen dat de doelgroep veel breder is: al op jonge leeftijd pakken meiden er een chicklit bij en ook na het dertigste levensjaar blijven veel vrouwen ze lezen. Wie weet zijn er zelfs mannen die deze boeken lezen – deze mogen zich nog steeds melden! Dan het ‘literature’ gedeelte… Er wordt al vele jaren gediscussieerd wanneer iets nu literatuur is, een unaniem antwoord is nog niet gevonden en zal naar mijn idee ook niet gauw gevonden worden. Over het algemeen is de consensus dat literatuur een bepaalde toegevoegde waarde moet hebben en zich moet onderscheiden van andere geschreven teksten.  Of de chicklit daaraan voldoet mag iedereen van mij voor zichzelf bepalen 😉

We weten nu wat de herkomst van het woord chicklit is, maar hoe is het een gangbare term geworden?  De term ‘chickflick’, films voor dezelfde doelgroep als de chicklit, was al langer in gebruik. In navolging daarvan kwam de benaming chicklit. In eerste instantie voor serieuzere stukken, maar later ook voor boeken waarvan het karakter iets luchtiger is. Dit is dan ook vooral hoe we chicklits nu kennen!

Lees verder