Recensie: Agnes van Overveld – Windkracht 6

Figuur

Het is alweer een paar weken geleden dat ik een mailtje in mijn inbox vond van Agnes van Overveld, auteur van Windkracht 6. In december 2015 heeft ze dit boek, haar debuut, met naar eigen zeggen ‘Inspirerende verhalen over vriendschap en doorzettingsvermogen’ uitgebracht en ze had nu de vraag of ik het wilde recenseren. Via social media heb ik de totstandkoming van dit boek al vanaf een vroeg stadium mogen volgen, een bijzondere blik in de wereld van het publiceren van in het bijzonder je eerste boek. Vanwege mijn verblijf in Zürich zag ik eerst echter wat problemen, maar dat was na een seconde voorbij want ik wist: dit boek wil ik lezen, over dit boek wil ik schrijven. Samen vonden we dan ook een goede oplossing waarbij visite het boek mee naar hier zou nemen, waarna ik er vervolgens in een paar dagen doorheen zou vliegen.

Doorheen zou vliegen… Dat ligt al een tipje van de sluier op betreffende wat ik van het boek vond. Eerst even een stukje over de inhoud: Agnes is in de bloei van haar leven als ze getroffen wordt door een hersenvliesontsteking. De restverschijnselen zijn heftig en houden lang aan, waardoor ze haar betaalde baan niet meer kan continueren. Vastbesloten toch aan de slag te blijven, zoekt ze echter naar vrijwilligerswerk en komt zo in contact met Ria, die vanaf haar zestiende blind is. Er ontwikkelt zich een hechte en bijzondere vriendschap, die in het eerste deel van het boek aan de hand van grappige maar ook ontroerende anekdotes wordt besproken. In het tweede deel van het boek is Agnes aan het woord over haar levensloop, beperkingen maar bovenal kansen en in het derde deel wordt eenzelfde portret opgetekend, maar dan over Ria’s verhaal.

Doorzetten na tegenslagen, niet bij de pakken neer gaan zitten en bovenal kansen zien waar een ander alleen de nadelen van een situatie inziet: inspireren, dat doet Windkracht 6 zeker. Ik heb al eerder aangegeven graag boeken te lezen die iemands leven beschrijven of op een andere wijze een dagboekelement hebben, omdat ik graag een kijkje in iemands leven neem om zo van anderen te kunnen leren. Ondanks dit persoonlijke karakter en de liefde en geluk die uit elke zin spatten, behoudt Windkracht 6 echter ook een afstand waardoor het boek prettig leesbaar blijft. Het is erg knap hoe deze dunne lijn tussen emotie en professionaliteit stand houdt.

Lees verder

Advertenties

Recensie: Marion Pauw – We moeten je iets vertellen

Featured imageZe is bekend van bestsellers als Daglicht en Jetset die een prominente plaats innemen in menig boekhandel: Marion Pauw. Ze heeft diverse literaire thrillers geschreven en een veel gehoorde naam. Maar ik had nog nooit iets van haar gelezen! Daar moest natuurlijk verandering in komen. Ik begon met het onlangs verschenen We moeten je iets vertellen.

Kathelijne is een jonge, hippe schrijfster in Amsterdam. Na het succes van haar debuutroman In de naam van God, waarmee ze overigens de woede van het gelovige dorp waar ze is opgegroeid op haar hals heeft gehaald, was haar tweede boek misschien niet zo’n succes – maar met haar volgende boek staat ze er weer hoor! Het enige probleem is: ze komt niet echt aan schrijven toe. Ze heeft het te druk met haar minnaar, van wie ze ook nog eens zwanger is geraakt. Hij brengt haar er toe abortus te plegen, een heftige gebeurtenis die het begin blijkt te zijn van een heel nieuw hoofdstuk over haar verleden.

Dit hoofdstuk wordt ook gelijk het onderwerp van haar nieuwe roman. Wat ze al op papier had staan voor haar derde boek wordt overboord gegooid en ze start met het onderzoeken van de cryptische boodschappen die ze aan zichzelf schrijft in haar slaap. Het brengt haar terug naar haar geboortedorp, waar ze niet bepaald om haar bezoek staan te springen. Ondertussen zit ze nog steeds met haar minnaar, de abortus, een affaire binnen de affaire en is ze – tot haar eigen grote frustratie– emotioneel incontinent. Oh, en ze wordt bovendien ook nog bedreigt. Maar dat zal wel zo’n gek van de kerk zijn, dus daar maakt ze zich nog het minst bezorgd om.

Lees verder

Recensie: Isa Hoes – Toen ik je zag

hoes-toen-ik-je-zag-rgb-DEF

Sommige boeken móet je gelezen hebben. Omdat het een klassieker is bijvoorbeeld, of omdat een boek zoveel publiciteit heeft gegenereerd dat je eenvoudigweg zelf wilt ervaren of dit terecht was. Toen ik je zag was zo’n boek, wat ook wel bleek uit de enthousiaste reacties die ik via Twitter kreeg na de aanschaf van dit boek. Hieronder mijn mening over dit veelbesproken boek!

Je grote liefde, vader van twee kinderen, pleegt zelfmoord. Het is één van de meest verschrikkelijke dingen die een mens kan overkomen. Als je dan ook eens beide een bekende Nederlander bent, is het niet alleen een immens verdriet wat je moet verwerken – nee, alles wat je doet ligt ook nog eens onder een vergrootglas en heel het land kijkt mee.

Des te knap dat Isa Hoes het aandurfde Toen ik je zag te schrijven over haar man Antonie Kamerling. In deze (auto)biografie vertelt ze zowel haar eigen levensverhaal als dat van haar man. Hoe ze opgroeiden, elkaar leerden kennen, verliefd werden, carrière maakten en kinderen kregen. Maar ook hoe zwaar het soms was en hoe het dat steeds meer werd, met uiteindelijk het overlijden van Antonie.

Lees verder

Recensie: Mariëtte Middelbeek – Crash

9200000009896457Mariëtte Middelbeek is niet alleen bekend van chicklits zoals Crash, ook heeft ze een aantal jeugdthrillers op haar naam staan. Een naam die ik telkens weer voorbij zag komen! Vandaar dat ik nieuwsgierig raakte en een boek van haar kocht. Hieronder vertel ik wat ik er van vond, maar om alvast een tipje van de sluier op te lichten: een volgend boek van haar staat al in de kast!

Net getrouwd, de familieboerderij die je samen met je man gaat runnen helemaal ingericht naar jullie smaak en een kindje op de planning: Daphne heeft het helemaal voor elkaar met haar geliefde Maarten. Het noodlot slaat echter toe en Maarten komt om bij een auto-ongeluk. Daphne verliest in één klap al haar zekerheden en probeert de gaten op te vullen met wijn. Dat dit slechts een tijdelijke oplossing is ontdekt ze echterook, waarop Daphne besluit haar jeugddroom alsnog te gaan verwezenlijken.

Die jeugddroom is het avontuur opzoeken in de grote stad. Daphne voegt de daad bij het woord, zoekt een leuk appartementje en verhuist naar Amsterdam. Ver weg van de herinneringen aan Maarten, maar ook ver weg van haar vertrouwde omgeving en hechte familie. Gelukkig ontwikkelt ze al gauw een goede vriendschap met haar huisbaas Judy en collega Liz. Maar dan doet ze een ontdekking die haar leven opnieuw op zijn kop zet…

Lees verder

Recensie: Sophie Kinsella – Wat spook jij uit?

1001004010953160De vierde week van de themamaand ‘Chicklit’ stond in het teken van de losse titels uit de pen van Sophie Kinsella. Ter ere hiervan een extra recensie over één van deze boeken op de woensdag! Het betreft het boek Wat spook jij uit? – een verhaal met een erg origineel en verrassend plot. Lees hieronder hoe het, ondanks scepsis vooraf, mijn hart won!

Op de begrafenis van haar oudtante, wordt het Lara even te veel en ze hoort stemmen. Of is het echt haar oudtante Sadie die bij haar rondspookt? Ze kan haar rust nog niet vinden vanwege een verdwenen ketting en Lara besluit haar hierbij te helpen. Nog niet gemakkelijk met enigszins vreemde ouders,  een rijke en succesvolle oom, een eigen bedrijfje dat op instorten staat en daar bovenop een net verbroken relatie.

Deze zoektocht leidt haar langs onder andere een verpleeghuis en een kerk met bizarre tussenstops onderweg. Bovendien zorgt de aanwezigheid van haar oudtante voor bijzondere situaties. Een willekeurige man mee uit vragen, dansen in een authentieke charlestonjurk en zich opmaken als een meisje uit de jaren twintig? Lara’s leven wordt een stuk interessanter nu Sadie een stuk van de regie op zich heeft genomen!

Lees verder

Recensie: Cami Walker – 29 geschenken

29-geschenkenVia een collega kwam ik in aanraking met dit boek: ik denk niet dat ik het zelf direct uit het schap zou hebben gepakt. Altijd op zoek naar een nieuwe schrijver of leuk genre greep ik de kans om 29 geschenken van Cami Walker te lezen echter meteen aan. Was dit boek ook echt een geschenk uit de hemel? Zelden had ik zulke dubbele gevoelens over een verhaal!

Je zit in de bloei van je leven, hebt een goede baan en een leuke man, maar loopt al een tijdje rond met vage klachten. Uiteindelijk wordt de diagnose Multiple Sclerose (MS) gesteld, een auto-immuunziekte waarbij het lichaam de eigen zenuwen aanvalt. Het overkwam de destijds vijfendertigjarige Cami Walker uit Amerika. In 29 geschenken beschrijft ze in welk diep dal ze viel door haar chronische ziekte, maar bovenal hoe ze hieruit kwam door een ogenschijnlijk simpel concept: het geven.

Dankzij één van haar spirituele mentoren, een Afrikaanse medicijnvrouw genaamd Mbali, komt Walker in aanraking met de 29 dagen geefuitdaging. Het idee is even simpel als doeltreffend: iedere dag iets weggeven, juist dat wat je denkt niet te kunnen missen, zodat je leert te denken in termen van overvloed in plaats van die van schaarste. Juist voor Cami, die door haar ziekte, vooral bezig is met alles wat ze moet missen blijkt het een schot in de roos te zijn. In 29 hoofdstukken neemt ze de lezer mee in de 29 geschenken van haar reis naar een open hart.

Lees verder

Recensie: Jane Fallon – Op de man af

Featured imageDe thermometer geeft tropische temperaturen aan en her en der krijgen de eerste mensen vakantie: de zomer is nu echt aangebroken! Een uitstekend moment om er eens lekker een boek bij te pakken. Voor vrouwen vaak een zogenaamde ‘chicklit’, met genoeg liefde en drama voor tien en altijd een happy end! Eindigt het ook zo vrolijk met hoofdpersonage Helen uit Jane Fallons ‘Op de man af’?

Van kwaad tot erger gaat het in deze chicklit met hoofdpersoon Helen: al vier jaar heeft ze een minnaar, maar als deze zijn vrouw eindelijk voor haar verlaat bleek het gras groener te zijn geweest aan de overkant. Zijn buikje, grijze haren en dominante gedrag vallen haar pas op als hij zijn intrek heeft genomen in haar appartement en iedere dag van haar is, niet alleen de gestolen uurtjes als hij ‘squashte’ of ‘over moest werken’. Hoe meer hij zich in haar leven mengt, hoe duidelijker het haar wordt: ik wil niet oud worden met deze man!

Nu had ze hem natuurlijk de deur kunnen wijzen, maar dat zou geen leuk boek op hebben geleverd. In plaats daarvan probeert ze haar minnaar weer in de armen van zijn voormalige geliefde te drijven. Dit gaat niet zonder slag en stoot en in de tussentijd werkt ze zich nog een aantal keer flink in de nesten.

Lees verder